ΚΥΡΙΑΚΗ 25-06-2012
(8-7-2012)

Προκείμενον. Ήχος δ'.

Ως εμεγαλύνθη τά έργα σου, Κύριε

πάντα εν σοφία εποίησας.

( Ψ. 103, 24 ).

Στίχ. Ευλόγει, η ψυχή μου, τόν Κύριον.

( Ψ. 103, 1 ).

Πρός Ρωμαίους επιστολής

Παύλου τό Ανάγνωσμα.

( ι' 1-10 )

Αδελφοί, η μέν ευδοκία τής εμής καρδίας καί η δέησις η πρός τόν Θεόν υπέρ τού Ισραήλ εστιν εις σωτηρίαν μαρτυρώ γάρ αυτοίς ότι ζήλον Θεού έχουσιν, αλλ' ου κατ' επίγνωσιν. Αγνοούντες γάρ τήν τού Θεού δικαιοσύνην, καί τήν ιδίαν δικαιοσύνην ζητούντες στήσαι, τή δικαιοσύνη τού Θεού ουχ υπετάγησαν. Τέλος γάρ νόμου Χριστός εις δικαιοσύνην παντί τώ πιστεύοντι. Μωϋσής γάρ γράφει τήν δικαιοσύνην τήν εκ τού νόμου, ότι << ο ποιήσας αυτά άνθρωπος ζήσεται εν αυτοίς >> η δέ εκ πίστεως δικαιοσύνη ούτω λέγει << Μή είπης εν τή καρδία σου, τίς αναβήσεται εις τόν ουρανόν; >> Τούτ' έστι Χριστόν καταγαγείν ή << τίς καταβήσεται εις τήν άβυσσον; >> Τούτ' έστι Χριστόν εκ νεκρών αναγαγείν. Αλλά τί λέγει; << Εγγύς σου τό ρήμα εστιν, εν τώ στόματί σου καί εν τή καρδία σου>> τούτ' έστι τό ρήμα τής πίστεως ό κηρύσσομεν. Ότι εάν ομολογήσης εν τώ στόματί σου Κύριον Ιησούν, καί πιστεύσης εν τή καρδία σου ότι ο Θεός αυτόν ήγειρεν εκ νεκρών, σωθήση καρδία γάρ πιστεύεται εις δικαιοσύνην, στόματι δέ ομολογείται εις σωτηρία.

Εκ τού κατά Ματθαίον Αγίου Ευαγγελίου.

( η' 28- θ' 1 )

Τώ καιρώ εκείνω, ελθόντι τώ Ιησού εις τήν χώραν τών Γεργεσηνών υπήντησαν αυτώ δύο δαιμονιζόμενοι, εκ τών μνημείων εξερχόμενοι, χαλεποί λίαν, ώστε μή ισχύειν τινά παρελθείν διά τής οδού εκείνης. Καί ιδού έκραξαν λέγοντες Τί ημίν καί σοί, Ιησού Υιέ τού Θεού; ήλθες ώδε πρό καιρού βασανίσαι ημάς; Ήν δέ μακράν απ' αυτών αγέλη χοίρων πολλών βοσκομένη. Οι δέ δαίμονες παρεκάλουν αυτόν λέγοντες Ει εκβάλλεις ημάς, επίτρεψον ημίν απελθείν εις τή αγέλην τών χοίρων. Καί είπεν αυτοίς Υπάγετε. Οι δέ εξελθόντες απήλθον εις τήν αγέλην τών χοίρων. Καί ιδού ώρμησε πάσα η αγέλη τών χοίρων κατά τού κρημνού εις τήν θάλασσαν, καί απέθανον εν τοίς ύσασιν. Οι δέ βόσκοντες έφυγον, καί απελθόντες εις τήν πόλιν απήγγειλαν πάντα, καί τά τών δαιμονιζομένων. Καί ιδού πάσα η πόλις εξήλθεν εις συνάντησιν τώ Ιησού, καί ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από τών ορίων αυτών. Καί εμβάς εις τό πλοίον διεπέρασε καί ήλθεν εις τήν ιδίαν πόλιν.

Άγιος Ανδρέας ερημίτης

                                                              Χαλκιόπουλο Αιτωλ/νιας

Κάποιος συγγραφέας αναφέρει σέ κάποιο βιβλίο του μιά συζήτηση, πού είχε μέ μιά ομάδα νέων, σχετικά μέ τήν ερώτηση: Είναι ο Χριστός ο Μεσσίας; Επειδή οι νέοι αυτοί δέν παραδέχονταν ότι η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη, τούς υπενθύμισε πολλές φορές τίς προφητείες τής Παλαιάς Διαθήκης γιά τόν Μεσσία, πού εκπληρώθηκαν εντελώς στό πρόσωπο τού Ιησού Χριστού. Ένας από αυτούς, πού ήταν αρκετά έξυπνος καί κατάλαβε πόσο σπουδαίο ήταν τό επιχείρημα αυτό, απάντησε ότι, αφού αποφάσισε ο Ιησούς Χριστός νά ιδρύσει τή θρησκεία Του, κανόνισε τίς πράξεις Του σύμφωνα μέ τίς προφητείες γιά τόν Μεσσία καί έτσι δέν υπάρχει τίποτε τό αξιοθαύμαστο στήν εκπλήρωση αυτών τών προφητειών. Ζήτησα τότε από τόν νεαρό συζητητή μου νά μου εξηγήσει πώς ο Χριστός κατόρθωσε νά γεννηθεί σ' εκείνο ακριβώς τό χωριό, πού γράφει ο προφήτης Μιχαίας καί σ' εκείνη ακριβώς τήν οικογένεια καί σ' εκείνον ακριβώς τόν καιρό, γιά τά οποία είχαν γράψει οι Γραφές. Ο νεαρός απάντησε ότι, μιά καί γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός κατά τύχη στό χωριό, τήν οικογένεια καί τόν χρόνο, γιά τά οποία είχαν γράψει οι Γραφές, αποφάσισε νά εκπληρώσει τίς υπόλοιπες προφητείες καί έτσι νά διεκδικήσει τόν τίτλο τού Μεσσία. Έστω, είπα, αλλά πώς τά κανόνισε καί πώς τά κατάφερε ο Χριστός ώστε νά κρεμαστεί μεταξύ δύο ληστών ( Ησ. νγ' ) καί νά Τόν παραδώσει ο Ιούδας γιά 30 αργύρια καί μ' αυτά οι αρχιερείς νά αγοράσουν τόν αγρό τού κεραμέως γιά νά εκπληρωθούν οι προφητείες; Πώς ακόμη κατόρθωσε ο Χριστός, από τόν Σταυρό πού ήταν, νά πείσει τούς Ρωμαίους στρατιώτες νά μοιράσθούν τά ρούχα Του καί νά βάλουν κλήρο στόν χιτώνα Του, όπως είχε γράψει ο Ψαλμός κα'; Μήπως ακόμη καί η λόγχη, πού τρύπησε τήν πλευρά Του, είχε συνεννοηθεί μέ τόν Ιησού, γιά νά εκπληρωθεί η προφητεία; Ο νεαρός δέν απήντησε....

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ' 

Στίχ. 1-6. Ο Χριστός μάς εδίδαξε τήν ανοχήν. 

Οφείλομεν δέ ημείς οι δυνατοί τά ασθενήματα τών αδυνάτων βαστάζειν, καί μή εαυτοίς αρέσκειν. 
2 έκαστος ημών τώ πλησίον αρεσκετω εις τό αγαθόν πρός οικοδομήν 
3 καί γάρ ο Χριστός ουχ εαυτώ ήρεσεν, αλλά καθώς γέγραπται, οι ονειδισμοί τών ονειδιζόντων σε επέπεσον επ' εμέ. 
4 όσα γάρ προεγράφη, εις τήν ημετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ίνα διά τής υπομονής καί τής παρακλήσεως τών γραφών τήν ελπίδα έχωμεν. 
5 ο δέ Θεός τής υπομονής καί τής παρακλήσεως δώη υμίν τό αυτό φρονείν εν αλλήλοις κατά Χριστόν Ιησούν, 
6 ίνα ομοθυμαδόν εν ενί στόματι δοξάζητε τόν Θεόν καί πατέρα τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. 

Στίχ. 7-13. Ιουδαίοι καί εθνικοί Χριστιανοί πρέπει νά ενωθούν.

7 διό προσλαμβάνεσθε αλλήλους, καθώς καί ο Χριστός προσελάβετο υμάς εις δόξαν Θεού. 
8 Λέγω δέ Χριστόν Ιησούν διάκονον γεγενήσθαι περιτομής υπέρ αληθείας Θεού, εις τό βεβαιώσαι τάς επαγγελίας τών πατέρων, 
9 τά δέ έθνη υπέρ ελέους δοξάσαι τόν Θεόν, καθώς γέγραπται διά τούτο εξομολογήσομαί σοι εν έθνεσι, Κύριε, καί τώ ονόματί σου ψαλώ. 
10 καί πάλιν λέγει ευφράνθητε έθνη μετά τού λαού αυτού. 
11 καί πάλιν αινείτε τόν Κύριον πάντα τά έθνη, καί επαινέσατε αυτόν πάντες οι λαοί. 
12 καί πάλιν Ησαΐας λέγει έσται η ρίζα τού Ιεσσαί, καί ο ανιστάμενος άρχειν εθνών επ' αυτώ έθνη ελπιούσιν. 
13 Ο δέ Θεός τής ελπίδος πληρώσαι υμάς πάσης χαράς καί ειρήνης εν τώ πιστεύειν, εις τό περισσεύειν υμάς εν τή ελπίδι εν δυνάμει Πνεύματος Αγίου. 

Στίχ. 14-33. Διατί ο Παύλος δέν μετέβη εις τήν Ρώμην. 
Ζητεί τάς προσευχάς τών Χριστιανών τής Ρώμης. 

14 Πέπεισμαι δέ, αδελφοί μου, καί αυτός εγώ περί υμών, ότι καί αυτοί μεστοί εστε αγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καί αλλήλους νουθετείν. 
15 τολμηρότερον δέ έγραψα υμίν, αδελφοί, από μέρους, ως επαναμιμνήσκων υμάς, διά τήν χάριν τήν δοθείσάν μοι υπό τού Θεού 
16 εις τό είναί με λειτουργόν Ιησού Χριστού εις τά έθνη, ιερουργούντα τό ευαγγέλιον τού Θεού, ίνα γένηται η προσφορά τών εθνών ευπρόσδεκτος, ηγιασμένη εν Πνεύματι Αγίω. 
17 έχω ούν καύχησιν εν Χριστώ Ιησού τά πρός τόν Θεόν 
18 ου γάρ τολμήσω λαλείν τι ών ου κατειργάσατο Χριστός δι εμού εις υπακοήν εθνών λόγω καί έργω, 
19 εν δυνάμει σημείων καί τεράτων, εν δυνάμει Πνεύματος Θεού, ώστε με από Ιερουσαλήμ καί κύκλω μέχρι τού Ιλλυρικού πεπληρωκέναι τό ευαγγέλιον τού Χριστού, 
20 ούτω δέ φιλοτιμούμενον ευαγγελίζεσθαι ουχ όπου ωνομάσθη Χριστός, ίνα μή επ' αλλότριον θεμέλιον οικοδομώ, 
21 αλλά καθώς γέγραπται, οίς ουκ ανηγγέλη περί αυτού όψονται, καί οί ουκ ακηκόασι συνήσουσι. 
22 Διό καί ενεκοπτόμην τά πολλά τού ελθείν πρός υμάς 
23 νυνί δέ μηκέτι τόπον έχων εν τοίς κλίμασι τούτοις, επιποθίαν δέ έχων τού ελθείν πρός υμάς από πολλών ετών, 
24 ως εάν πορεύωμαι εις τήν Σπανίαν, ελεύσομαι πρός υμάς ελπίζω γάρ διαπορευόμενος θεάσασθαι υμάς καί υφ' υμών προπεμφθήναι εκεί, εάν υμών πρώτον από μέρους εμπλησθώ. 
25 νυνί δέ πορεύομαι εις Ιερουσαλήμ διακονών τοίς αγίοις. 
26 ευδόκησαν γάρ Μακεδονία καί Αχαΐα κοινωνίαν τινά ποιήσασθαι εις τούς πτωχούς τών αγίων τών εν Ιερουσαλήμ. 
27 ευδόκησαν γάρ καί οφειλέται αυτών εισιν ει γάρ τοίς πνευματικοίς αυτών εκοινώνησαν τά έθνη, οφείλουσι καί εν τοίς σαρκικοίς λειτουργήσαι αυτοίς. 
28 τούτο ούν επιτελέσας, καί σφραγισάμενος αυτοίς τόν καρπόν τούτον, απελεύσομαι δι' υμών εις τήν Σπανίαν. 
29 οίδα δέ ότι ερχόμενος πρός υμάς εν πληρώματι ευλογίας τού ευαγγελίου τού Χριστού ελεύσομαι. 
30 Παρακαλώ δέ υμάς, αδελφοί, διά τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού καί διά τής αγάπης τού Πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι εν ταίς προσευχαίς υπέρ εμού πρός τόν Θεόν, 
31 ίνα ρυσθώ από τών απειθούντων εν τή Ιουδαία καί ίνα η διακονία μου η εις Ιερουσαλήμ ευπρόσδεκτος γένηται τοίς αγίοις, 
32 ίνα εν χαρά έλθω πρός υμάς διά θελήματος Θεού καί συναναπαύσωμαι υμίν. 
33 ο δέ Θεός τής ειρήνης μετά πάντων υμών αμήν. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ' 

Η κρίσις προανηγγέλθη, αλλά δέν επήλθεν εισέτι. Θά προηγηθούν ταύτης επτά νέαι πληγαί, αντιστοιχούσαι καί ομοιάζουσαι πρός τάς τών επτά σφραγίδων καί σαλπίγγων. Περιέχονται εις επτάς φιάλας, υπό επτά αγγέλων φερομένας. Πρίν ή αι φιάλαι αυταί εκκενωθούν, παρουσιάζεται τό πλήθος τών νικώντων τό θηρίον, διασχίζον τήν θάλασσαν τού πυρός τού διωγμού καί ψάλλον τήν ωδήν, τήν οποίαν καί ο Ισραήλ, διασχίσας τήν Ερυθράν θάλασσαν, ανέμελψε. Μεθ' ό επακολουθεί η προπαρασκευή τής εξαπολύσεως τών επτά εσχάτων πληγών. 

Καί είδον άλλο σημείον εν τώ ουρανώ μέγα καί θαυμαστόν, αγγέλους επτά έχοντας πληγάς επτά τάς εσχάτας, ότι εν αυταίς ετελέσθη ο θυμός τού Θεού. 
2 καί είδον ως θάλασσαν υαλίνην μεμιγμένην πυρί, καί τούς νικώντας εκ τού θηρίου καί εκ τής εικόνος αυτού καί εκ τού αριθμού τού ονόματος αυτού εστώτας επί τήν θάλασσαν τήν υαλίνην, έχοντας τάς κιθάρας τού Θεού. 
3 καί άδουσι τήν ωδήν Μωϋσέως τού δούλου τού Θεού καί τήν ωδήν τού αρνίου λέγοντες μεγάλα καί θαυμαστά τά έργα σου, Κύριε ο Θεός ο παντοκράτωρ δίκαιαι καί αληθιναί αι οδοί σου, ο βασιλεύς τών εθνών. 
4 τίς ου μή φοβηθή, Κύριε, καί δοξάση τό όνομα σου; ότι μόνος όσιος, ότι πάντα τά έθνη ήξουσι καί προσκυνήσουσιν ενώπιόν σου, ότι τά δικαιώματά σου εφανερώθησαν. 
5 Καί μετά ταύτα είδον, καί ηνοίγη ο ναός τής σκηνής τού μαρτυρίου εν τώ ουρανώ, 
6 καί εξήλθον οι επτά άγγελοι οι έχοντες τάς επτά πληγάς εκ τού ναού, οί ήσαν ενδεδυμένοι λίνον καθαρόν λαμπρόν καί περιεζωσμένοι περί τά στήθη ζώνας χρυσάς. 
7 καί έν εκ τών τεσσάρων ζώων έδωκε τοίς επτά αγγέλοις επτά φιάλας χρυσάς, γεμούσας τού θυμού τού Θεού τού ζώντος εις τούς αιώνας τών αιώνων. 
8 καί εγεμίσθη ο ναός εκ τού καπνού τής δόξης τού Θεού καί εκ τής δυνάμεως αυτού 
9 καί ουδείς εδύνατο εισελθείν εις τόν ναόν άχρι τελεσθώσιν αι επτά πληγαί τών επτά αγγέλων.