ΩΔΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
( Αββακούμ κεφ. γ' ) 
Τήν τού Λόγου κένωσιν, Αββακούμ, φράσον. 
Δόξα τή δυνάμει σου, Κύριε.

1 Κύριε, εισακήκοα τήν ακοήν σου καί εφοβήθην 
2 Κύριε, κατενόησα τά έργα σου καί εξέστην. εν μέσω δύο ζώων γνωσθήση, εν τώ εγγίζειν τά έτη επιγνωσθήση, εν τώ παρείναι τόν καιρόν αναδειχθήση, εν τώ ταραχθήναι τήν ψυχήν μου εν οργή ελέους μνησθήση. 
3 ο Θεός από Θαιμάν ήξει, καί ο άγιος εξ όρους κατασκίου δασέος. εκάλυψεν ουρανούς η αρετή αυτού, καί αινέσεως αυτού πλήρης η γή. 
4 καί φέγγος αυτού ως φώς έσται, κέρατα εν χερσίν αυτού, καί έθετο αγάπησιν κραταιάν ισχύος αυτού. 
5 πρό προσώπου αυτού πορεύσεται λόγος, καί εξελεύσεται εις παιδείαν κατά πόδας αυτού. 
6 έστη, καί εσαλεύθη η γή επέβλεψε, καί ετάκη έθνη. διεθρύβη τά όρη βία, ετάκησαν βουνοί αιώνιοι. 
7 πορείας αιωνίας αυτού αντί κόπων είδον σκηνώματα Αιθιόπων πτοηθήσονται καί αι σκηναί γής Μαδιάμ. 
8 μή εν ποταμοίς ωργίσθης, Κύριε, ή εν ποταμοίς ο θυμός σου; ή εν θαλάσση τό όρμημά σου; ότι επιβήση επί τούς ίππους σου, καί η ιππασία σου σωτηρία. 
9 εντείνων εντενείς τό τόξον σου επί σκήπτρα, λέγει Κύριος. ποταμών ραγήσεται γή. 
10 όψονταί σε καί ωδινήσουσι λαοί. σκορπίζων ύδατα πορείας αυτού έδωκεν η άβυσσος φωνήν αυτής, ύψος φαντασίας αυτής. 
11 επήρθη ο ήλιος, καί η σελήνη έστη εν τή τάξει αυτής εις φώς βολίδες σου πορεύσονται, εις φέγγος αστραπής όπλων σου. 
12 εν απειλή ολιγώσεις γήν καί εν θυμώ πατάξεις έθνη. 
13 εξήλθες εις σωτηρίαν λαού σου, τού σώσαι τούς χριστούς σου ελήλυθας έβαλες εις κεφαλάς ανόμων θάνατον, εξήγειρας δεσμούς έως τραχήλου. 
14 διέκοψας εν εκστάσει κεφαλάς δυναστών, σεισθήσονται εν αυτή διανοίξουσι χαλινούς αυτών ως εσθίων πτωχός λάθρα. 
15 καί επεβίβασας εις θάλασσαν τούς ίππους σου ταράσσοντας ύδατα πολλά. 
16 εφυλαξάμην, καί επτοήθη η καρδία μου από φωνής προσευχής χειλέων μου, καί εισήλθε τρόμος εις τά οστά μου, καί υποκάτωθέν μου εταράχθη η ισχύς μου. αναπαύσομαι εν ημέρα θλίψεώς μου τού αναβήναι εις λαόν παροικίας μου. 
17 διότι συκή ου καρποφορήσει, καί ουκ έσται γενήματα εν ταίς αμπέλοις ψεύσεται έργον ελαίας, καί τά πεδία ου ποιήσει βρώσιν εξέλιπον από βρώσεως πρόβατα, καί ουχ υπάρχουσι βόες επί φάτναις. 
18 εγώ δέ εν τώ Κυρίω αγαλλιάσομαι, χαρήσομαι επί τώ Θεώ τώ σωτήρί μου. 
19 Κύριος ο Θεός δύναμίς μου καί τάξει τούς πόδας μου εις συντέλειαν επί τά υψηλά επιβιβά με τού νικήσαί με εν τή ωδή αυτού. 

ΩΔΗ ΤΡΙΤΗ
( Α' Βασιλειών κεφ. β' )
Θεόν γεραίρει στείρα τίκτουσα ξένως. 
Άγιος εί, Κύριε, καί σέ υμνεί τό πνεύμα μου. 

1 Εστερεώθη η καρδία μου εν Κυρίω, υψώθη κέρας μου εν Θεώ μου επλατύνθη επ' εχθρούς μου τό στόμα μου, ευφράνθην εν σωτηρία σου. 
2 ότι ουκ έστιν άγιος ως ο Κύριος, καί ουκ έστι δίκαιος ως ο Θεός ημών ουκ έστιν άγιος πλήν σου. 
3 μή καυχάσθε καί μή λαλείτε υψηλά, μή εξελθέτω μεγαλορρημοσύμη εκ τού στόματος υμών, ότι Θεός γνώσεως Κύριος καί Θεός ετοιμάζων επιτηδεύματα αυτού. 
4 τόξον δυνατών ησθένησε, καί οι ασθενούντες περιεζώσαντο δύναμιν 
5 πλήρεις άρτων ηλαττώθησαν, καί οι πεινώντες παρήκαν γήν ότι στείρα έτεκεν επτά, καί η πολλή εν τέκνοις ησθένησε. 
6 Κύριος θανατοί καί ζωογονεί, κατάγει εις άδου καί ανάγει 
7 Κύριος πτωχίζει καί πλουτίζει ταπεινοί καί ανυψοί. 
8 ανιστά από γής πένητα καί από κοπρίας εγείρει πτωχόν τού καθίσαι αυτόν μετά δυναστών λαού καί θρόνον δόξης κατακληρονομών αυτοίς. 
9 διδούς ευχήν τώ ευχομένω καί ευλόγησεν έτη δικαίου ότι ουκ εν ισχύι δυνατός ανήρ, 
10 Κύριος ασθενή ποιήσει αντίδικον αυτού, Κύριος άγιος μή καυχάσθω ο φρόνιμος εν τή φρονήσει αυτού, καί μή καυχάσθω ο δυνατός εν τή δυνάμει αυτού, καί μή καυχάσθω ο πλούσιος εν τώ πλούτω αυτού, αλλ' εν τούτω καυχάσθω ο καυχώμενος, συνιείν καί γινώσκειν τόν Κύριον καί ποιείν κρίμα καί δικαιοσύνην εν μέσω τής γής. Κύριος ανέβη εις ουρανούς καί εβρόντησεν, αυτός κρινεί άκρα γής δίκαιος ών καί δίδωσιν ισχύν τοίς βασιλεύσιν ημών καί υψώσει κέρας χριστού αυτού. 

ΩΔΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

( Δευτερονομίου κεφ. λβ' )
Νόμου γραφέντος, αύθις ωδή Μωσέως. )

1 Πρόσεχε, ουρανέ, καί λαλήσω, καί ακουέτω η γή ρήματα εκ στόματος μου. 
2 προσδοκάσθω ως υετός τό απόφθεγμά μου, καί καταβήτω ως δρόσος τά ρήματά μου, ωσεί όμβρος επ' άγρωστιν καί ωσεί νιφετός επί χόρτον. 
3 ότι τό όνομα Κυρίου εκάλεσα δότε μεγαλωσύνην τώ Θεώ ημών. 
4 Θεός, αληθινά τά έργα αυτού, καί πάσαι αι οδοί αυτού κρίσεις Θεός πιστός, καί ουκ έστιν αδικία, δίκαιος καί όσιος Κύριος. 
5 ημάρτοσαν ουκ αυτώ τέκνα μωμητά, γενεά σκολιά καί διεστραμμένη. 
6 ταύτα Κυρίω ανταποδίδοτε; ούτω λαός μωρός καί ουχί σοφός; ουκ αυτός ούτός σου πατήρ εκτήσατό σε καί εποίησέ σε καί έπλασέ σε; 
7 μνήσθητε ημέρας αιώνος, σύνετε έτη γενεάς γενεών επερώτησον τόν πατέρα σου, καί αναγγελεί σοι, τούς πρεσβυτέρους σου, καί ερούσί σοι. 
8 ότε διεμέριζεν ο Ύψιστος έθνη, ως διέσπειρεν υιούς Αδάμ, έστησεν όρια εθνών κατά αριθμόν αγγέλων Θεού, 
9 καί εγενήθη μερίς Κυρίου λαός αυτού Ιακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αυτού Ισραήλ. 
10 αυτάρκησεν αυτόν εν γή ερήμω, εν δίψει καύματος εν γή ανύδρω εκύκλωσεν αυτόν καί επαίδευσεν αυτόν καί διεφύλαξεν αυτόν ως κόρην οφθαλμού, 
11 ως αετός σκεπάσαι νοσσιάν αυτού καί επί τοίς νοοσσοίς αυτού επεπόθησε, διείς τάς πτέρυγας αυτού εδέξατο αυτούς καί ανέλαβεν αυτούς επί τών μεταφρένων αυτού. 
12 Κύριος μόνος ήγεν αυτούς, καί ουκ ήν μετ' αυτών θεός αλλότριος. 
13 ανεβίβασεν αυτούς επί τήν ισχύν τής γής, εψώμισεν αυτούς γενήματα αγρών εθήλασαν μέλι εκ πέτρας καί έλαιον εκ στερεάς πέτρας, 
14 βούτυρον βοών καί γάλα προβάτων μετά στέατος αρνών καί κριών, υιών ταύρων καί τράγων, μετά στέατος νεφρών πυρού, καί αίμα σταφυλής έπιον οίνον. 
15 καί έφαγεν Ιακώβ καί ενεπλήσθη, καί απελάκτισεν ο ηγαπημένος, ελιπάνθη, επαχύνθη, επλατύνθη καί εγκατέλιπε τόν Θεόν τόν ποιήσαντα αυτόν καί απέστη από Θεού σωτήρος αυτού. 
16 παρώξυνάν με επ' αλλοτρίοις, εν βδελύγμασιν αυτών παρεπίκρανάν με 
17 έθυσαν δαιμονίοις καί ου Θεώ, θεοίς, οίς ουκ ήδεισαν καινοί καί πρόσφατοι ήκασιν, ούς ουκ ήδεισαν οι πατέρες αυτών. 
18 Θεόν τόν γεννήσαντά σε εγκατέλιπες καί επελάθου Θεού τού τρέφοντός σε. 
19 καί είδε Κύριος καί εζήλωσε καί παρωξύνθη δι' οργήν υιών αυτού καί θυγατέρων 
20 καί είπεν αποστρέψω τό πρόσωπόν μου απ' αυτών καί δείξω τί έσται αυτοίς επ' εσχάτων ημερών ότι γενεά εξεστραμμένη εστίν, υιοί, οίς ουκ έστι πίστις εν αυτοίς. 
21 αυτοί παρεζήλωσάν με επ' ου θεώ, παρώξυνάν με εν τοίς ειδώλοις αυτών καγώ παραζηλώσω αυτούς επ' ουκ έθνει, επί έθνει ασυνέτω παροργιώ αυτούς. 
22 ότι πύρ εκκέκαυται εκ τού θυμού μου, καυθήσεται έως άδου κάτω, καταφάγεται γήν καί τά θεμέλια ορέων. 
23 συνάξω εις αυτούς κακά καί τά βέλη μου συντελέσω εις αυτούς. 
24 τηκόμενοι λιμώ καί βρώσει ορνέων καί οπισθότονος ανίατος οδόντας θηρίων εξαποστελώ εις αυτούς μετά θυμού συρόντων επί τής γής. 
25 έξωθεν ατεκνώσει αυτούς μάχαιρα καί εκ τών ταμιείων φόβος νεανίσκος σύν παρθένω, θηλάζων μετά καθεστηκότος πρεσβύτου. 
26 είπα διασπερώ αυτούς, παύσω δέ εξ ανθρώπων τό μνημόσυνον αυτών, 
27 ει μή δι οργήν εχθρών, ίνα μή μακροχρονίσωσιν, ίνα μή συνεπιθώνται οι υπεναντίοι, μή είπωσιν η χείρ ημών η υψηλή, καί ουχί Κύριος εποίησε ταύτα πάντα. 
28 ότι έθνος απολωλεκός βουλήν εστι, καί ουκ έστιν εν αυτοίς επιστήμη. 
29 ουκ εφρόνησαν συνιέναι ταύτα καταδεξάσθωσαν εις τόν επιόντα χρόνον. 
30 πώς διώξεται είς χιλίους καί δύο μετακινήσουσι μυριάδας, ει μή ο Θεός απέδοτο αυτούς καί Κύριος παρέδωκεν αυτούς; 
31 ότι ουκ εισίν ως ο Θεός ημών οι θεοί αυτών οι δέ εχθροί ημών ανόητοι. 
32 εκ γάρ αμπέλου Σοδόμων η άμπελος αυτών, καί η κληματίς αυτών εκ Γομόρρας η σταφυλή αυτών σταφυλή χολής, βότρυς πικρίας αυτοίς 
33 θυμός δρακόντων ο οίνος αυτών καί θυμός ασπίδων ανίατος. 
34 ουκ ιδού ταύτα συνήκται παρ' εμοί καί εσφράγισται εν τοίς θησαυροίς μου; 
35 εν ημέρα εκδικήσεως ανταποδώσω, εν καιρώ, όταν σφαλή ο πούς αυτών ότι εγγύς ημέρα απωλείας αυτοίς, καί πάρεστιν έτοιμα υμίν. 
36 ότι κρινεί Κύριος τόν λαόν αυτού καί επί τοίς δούλοις αυτού παρακληθήσεται είδε γάρ  παραλελυμένους αυτούς καί εκλελοιπότας εν επαγωγή καί παρειμένους. 
37 καί είπε Κύριος πού εισιν οι θεοί αυτών, εφ' οίς επεποίθεισαν επ' αυτοίς; 
38 ών τό στέαρ τών θυσιών αυτών ησθίετε καί επίνετε τόν οίνον τών σπονδών αυτών; αναστήτωσαν καί βοηθησάτωσαν υμίν καί γενηθήτωσαν υμίν σκεπασταί. 
39 ίδετε ίδετε ότι εγώ ειμι, καί ουκ έστι Θεός πλήν εμού εγώ αποκτενώ καί ζήν ποιήσω, πατάξω καγώ ιάσομαι, καί ουκ έστιν ός εξελείται εκ τών χειρών μου. 
40 ότι αρώ εις τόν ουρανόν τήν χείρά μου καί ομούμαι τή δεξιά μου καί ερώ ζώ εγώ εις τόν αιώνα, 
41 ότι παροξυνώ ως αστραπήν τήν μάχαιράν μου, καί ανθέξεται κρίματος η χείρ μου, καί αποδώσω δίκην τοίς εχθροίς καί τοίς μισούσί με ανταποδώσω 
42 μεθύσω τά βέλη μου αφ' αίματος, καί η μάχαιρά μου φάγεται κρέα, αφ' αίματος τραυματιών καί αιχμαλωσίας, από κεφαλής αρχόντων εχθρών. 
43 ευφράνθητε, ουρανοί, άμα αυτώ, καί προσκυνησάτωσαν αυτώ πάντες άγγελοι Θεού ευφράνθητε, έθνη μετά τού λαού αυτού, καί ενισχυσάτωσαν αυτώ πάντες υιοί Θεού ότι τό αίμα τών υιών αυτού εκδικάται, καί εκδικήσει καί ανταποδώσει δίκην τοίς εχθροίς καί τοίς μισούσιν ανταποδώσει, καί εκκαθαριεί Κύριος τήν γήν τού λαού αυτού. 

ΑΙ ΕΝΝΕΑ ΩΔΑΙ

ΑΙ ΕΝΝΕΑ ΩΔΑΙ

ΩΔΗ ΠΡΩΤΗ

( Εξόδου κεφ. ιε' )

Άρδην βυθίσας Φαραώ, Μωσής λέγει 

Τώ Κυρίω άσωμεν, ενδόξως γάρ δεδόξασται. 

1 Άσωμεν τώ Κυρίω, ενδόξως γάρ δεδόξασται ίππον καί αναβάτην έρριψεν εις θάλασσαν. 

2 βοηθός καί σκεπαστής εγένετό μοι εις σωτηρίαν ούτός μου Θεός, καί δοξάσω αυτόν, Θεός τού πατρός μου, καί υψώσω αυτόν. 

3 Κύριος συντρίβων πολέμους, Κύριος όνομα αυτώ. 

4 άρματα Φαραώ καί τήν δύναμιν αυτού έρριψεν εις θάλασσαν, επιλέκτους αναβάτας τριστάτας κατεπόντισεν εν ερυθρά θαλάσση, 

5 πόντω εκάλυψεν αυτούς, κατέδυσαν εις βυθόν ωσεί λίθος. 

6 η δεξιά σου, Κύριε, δεδόξασται εν ισχύι η δεξιά σου χείρ, Κύριε, έθραυσεν εχθρούς. 

7 καί τώ πλήθει τής δόξης σου συνέτριψας τούς υπεναντίους απέστειλας τήν οργήν σου καί κατέφαγεν αυτούς ως καλάμην. 

8 καί διά πνεύματος τού θυμού σου διέστη τό ύδωρ επάγη ωσεί τείχος τά ύδατα, επάγη τά κύματα εν μέσω τής θαλάσσης. 

9 είπεν ο εχθρός, διώξας καταλήψομαι, μεριώ σκύλα, εμπλήσω ψυχήν μου, ανελώ τή μαχαίρα μου, κυριεύσει η χείρ μου. 

10 απέστειλας τό πνεύμα σου, εκάλυψεν αυτούς θάλασσα έδυσαν ωσεί μόλιβος εν ύδατι σφοδρώ. 

11 τίς όμοιός σοι εν θεοίς, Κύριε; τίς όμοιός σοι, δεδοξασμένος εν αγίοις, θαυμαστός εν δόξαις, ποιών τέρατα; 

12 εξέτεινας τήν δεξιάν σου, κατέπιεν αυτούς γή. 

13 ωδήγησας τή δικαιοσύνη σου τόν λαόν σου τούτον, όν ελυτρώσω, παρεκάλεσας τή ισχύι σου εις κατάλυμα άγιόν σου. 

14 ήκουσαν έθνη καί ωργίσθησαν ωδίνες έλαβον κατοικούντας Φυλιστιείμ. 

15 τότε έσπευσαν ηγεμόνες Εδώμ καί άρχοντες Μωαβιτών, έλαβεν αυτούς τρόμος, ετάκησαν πάντες οι κατοικούντες Χαναάν. 

16 επιπέσοι επ' αυτούς τρόμος καί φόβος, μεγέθει βραχίονός σου απολιθωθήτωσαν, έως άν παρέλθη ο λαός σου, Κύριε, έως άν παρέλθη ο λαός σου ούτος, όν εκτήσω. 

17 εισαγαγών καταφύτευσον αυτούς εις όρος κληρονομίας σου, εις  έτοιμον κατοικητήριόν σου, ό κατηρτίσω, Κύριε, αγίασμα, Κύριε, ό ητοίμασαν αι χείρές σου. 

18 Κύριος βασιλεύων τόν αιώνα καί επ' αιώνα καί έτι. 

19 ότι εισήλθεν ίππος Φαραώ σύν άρμασι καί αναβάταις εις θάλασσαν, καί επήγαγεν επ' αυτούς Κύριος τό ύδωρ τής θαλάσσης οι δέ υιοί Ισραήλ επορεύθησαν διά ξηράς εν μέσω τής θαλάσσης. 

ΕΥΧΑΙ ΤΡΑΠΕΖΗΣ

 Πρό τού γεύματος


Πάτερ ημών ο εν τοίς ουρανοίς, αγιασθήτω τό όνομά σου 
ελθέτω η βασιλεία σου γενηθήτω τό θέλημά σου, 
ως εν ουρανώ καί επί τής γής τόν άρτον ημών τόν επιούσιον 
δός ημίν σήμερον καί άφες ημίν τά οφειλήματα ημών, ως 
καί ημείς αφίεμεν τοίς οφειλέταις ημών καί μή εισενέγκης 
ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσι ημάς από τού πονήρου.


Δόξα Πατρί καί Υιώ καί Αγίω Πνεύματι καί νύν καί αεί 
καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον. 


Χριστέ ο Θεός, ευλόγησον τήν βρώσιν καί τήν πόσιν τών 
δούλων σου, ότι Άγιος εί, πάντοτε, νύν, καί αεί, 
καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Εις τό τέλος τού γεύματος 


Ευχαριστούμεν σοι, Χριστέ ο Θεός ημών, ότι ενέπλησας ημάς 
τών επιγείων σου αγαθών μή στερήσης ημάς καί τής επουρανίου 
σου βασιλείας αλλ' ως εν μέσω τών μαθητών σου παρεγένου, 
Σωτήρ, τήν ειρήνην διδούς αυτοίς, ελθέ καί μεθ' ημών καί σώσον ημάς.


Δόξα Πατρί καί Υιώ καί Αγίω Πνεύματι καί νύν καί αεί 
καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον. 


Ευλογητός ο Θεός, ο ελεών καί τρέφων ημάς εκ τών αυτού
πλουσίων δωρεών, τή αυτού χάριτι καί φιλανθρωπία πάντοτε, 
νύν καί αεί καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Πρό τού δείπνου 


Φάγονται πένητες καί εμπλησθήσονται καί αινέσουσι Κύριον 
οι εκζητούντες αυτόν ζήσονται αι καρδίαι αυτών εις αιώνα αιώνος. 


Δόξα Πατρί καί Υιώ καί Αγίω Πνεύματι καί νύν καί αεί 
καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον. 


Χριστέ ο Θεός, ευλόγησον τήν βρώσιν καί τήν πόσιν τών 
δούλων σου, ότι Άγιος εί, πάντοτε, νύν, καί αεί, 
καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Εις τό τέλος τού δείπνου 


Εύρανας ημάς, Κύριε, εν τοίς ποιήμασί σου, καί εν τοίς έργοις τών
χειρών σου ηγαλλιασάμεθα. Εσημειώθη εφ' ημάς τό φώς τού 
προσώπου σου, Κύριε. Έδωκας ευφροσύνην εις τάς καρδίας ημών 
από καρπού σίτου, οίνου καί ελαίου ενεπλήσθημεν εν ειρήνη επί 
τό αυτό κοιμηθησόμεθα καί υπνώσομεν ότι σύ, Κύριε, κατά μόνας 
επ' ελπίδι κατώκησας ημάς. 


 Δόξα Πατρί καί Υιώ καί Αγίω Πνεύματι καί νύν καί αεί 
καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. 


Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον. 


Ευλογητός ο Θεός, ο ελεών καί τρέφων ημάς εκ νεότητος ημών 
ο διδούς τροφήν πάση σαρκί, πλήρωσον χαράς καί ευφροσύνης 
τάς καρδίας ημών ίνα πάντοτε πάσαν αυτάρκειαν έχοντες, 
περισσεύωμεν εις πάν έργον αγαθόν, εν Χριστώ Ιησού ημών 
μεθ' ού σοι δόξα πρέπει, κράτος, τιμή καί προσκύνησις σύν 
τώ Αγίω Πνεύματι, εις τούς αιώνας. Αμήν. 

( Ευχή πρό τού φαγητού εις τήν κατ' οίκον ευωχίαν 
( από αρχαία ευχολόγια )


Ο Θεός, ο πάσης ευφροσύνης καί χαράς χορηγός, ο χαρισάμενος ημίν άρτον στηρίζοντα καί οίνον ευφραίνοντα δός ημίν γενέσθαι τήν ετοιμασθείσαν βρώσιν παρά τής σής αγαθότητος, μή εις σαρκός επανάστασιν ή ψυχής διάλυσιν ή λήθην τών σωτηρίων σου εντολών, αλλ' εις αφορμήν ευχαριστίας, εις υπόθεσιν δοξολογίας, εις έπαινον καί δόξαν τής πολυϋμνήτου σου μεγαλειότητος ίνα τών παρόντων μεταλαμβάνοντες καί τής αιωνίου τρυφής αξιωθώμεν. 


Ευχή εις τό τέλος τού φαγητού
( από αρχαία ευχολόγια ) 


Σοί τώ αληθινώ καί φιλανθρώπω Θεώ ημείς οι αμαρτωλοί καί ανάξιοι δούλοι σου, εμπλησθέντες τών πλουσίων σου αγαθών, ευχαριστίαν προσάγομεν καί δεόμεθά σου, Δέσποτα, σύν τοίς επιγείοις σου αγαθοίς καί τών επουρανίων σου δωρεών μετόχους ημάς ανάδειξον, πρεσβείαις τής αχράντου μητρός σου καί πάντων τών αγίων σου. )