ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α'

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' 

Στίχ. 1-8. Προτροπαί ίνα έχουν αγνά ήθη.

Το λοιπόν ουν, αδελφοί, ερωτώμεν υμάς και παρακαλούμεν εν Κυρίω Ιησού, καθώς παρελάβετε παρ' ημών το πως δει υμάς περιπατείν και αρέσκειν Θεώ, ίνα περισσεύητε μάλλον 
2 οίδατε γαρ τίνας παραγγελίας εδώκαμεν υμίν διά του Κυρίου Ιησού. 
3 Τούτο γαρ εστι θέλημα του Θεού, ο αγιασμός υμών, απέχεσθαι υμάς από της πορνείας, 
4 ειδέναι έκαστον υμών το εαυτού σκεύος κτάσθαι εν αγιασμώ και τιμή, 
5 μη εν πάθει επιθυμίας καθάπερ και τα έθνη τα μη ειδότα τον Θεόν, 
6 το μη υπερβαίνειν και πλεονεκτείν εν τω πράγματι τον αδελφόν αυτού, διότι έκδικος ο Κύριος περί πάντων τούτων, καθώς και προείπομεν υμίν και διεμαρτυράμεθα. 
7 ου γαρ εκάλεσεν ημάς ο Θεός επί ακαθαρσία, αλλ' εν αγιασμώ. 
8 τοιγαρούν ο αθετών ουκ άνθρωπον αθετεί, αλλά τον Θεόν τον και δόντα τοΠνεύμα αυτού το Άγιον εις υμάς. 

Στίχ. 9-12. Φιλάδελφοι και εργατικοί. 

9 Περί δε της φιλαδελφίας ου χρείαν έχετε γράφειν υμίν αυτοί γαρ υμείς θεοδίδακτοί εστε εις το αγαπάν αλλήλους 
10 και γαρ ποιείτε αυτό εις πάντας τους αδελφούς τους εν όλη τη Μακεδονία. παρακαλούμεν δε υμάς, αδελφοί, περισσεύειν μάλλον 
11 και φιλοτιμείσθαι ησυχάζειν και πράσσειν τα ίδια και εργάζεσθαι ταις ιδίαις χερσίν υμών, καθώς υμίν παρηγγείλαμεν, 
12 ίνα περιπατήτε ευσχημόνως προς τους έξω και μηδενός χρείαν έχητε. 

Στίχ. 13-18. Μα μη ταράσσωνται περί της αναστάσεως των νεκρών. 

13 Ου θέλομεν δε υμάς αγνοείν, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. 
14 ει γαρ πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού άξει συν αυτώ. 
15 τούτο γαρ υμίν λέγομεν εν λόγω Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι εις την παρουσίαν του Κυρίου ου μη φθάσωμεν τους κοιμηθέντας 
16 ότι αυτός ο Κύριος εν κελεύσματι, εν φωνή αρχαγγέλου και εν σάλπιγγι Θεού καταβήσεται απ' ουρανού, και οι νεκροί εν Χριστώ αναστήσονται πρώτον, 
17 έπειτα ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι άμα συν αυτοίς αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις αέρα, και ούτω πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα. 
18 Ώστε παρακαλείτε αλλήλους εν τοις λόγοις τούτοις.

Προσόμοιον

Ονομάζεται το τροπάριο εκείνο που έχει δικό του ρυθμό και μέλος. Είναι το Αυτόμελο. Πάνω από κάθε Προσόμοιο αναγράφεται ο ήχος και η αρχή του Αυτομέλου. Αυτό λέγεται Πρόλογος και χρησιμεύει ως οδηγός γιά τα τροπάρια που θα ακολουθήσουν. Τα τροπάρια αυτά ( Προσόμοια ) έχουν το ίδιο μέλος, τον ίδιο ρυθμό και τις ίδιες συλλαβές με το Αυτόμελο, που σημειώνεται στον Πρόλογο.

Μεγάλη Είσοδος

Ονομάζεται έτσι η μεταφορά των Τιμίων δώρων από την Αγία Πρόθεση στην Αγία Τράπεζα γιά την αναίμακτη θυσία. Η Είσοδος γίνεται με κατάνυξη και με κάθε μεγαλοπρέπεια και συμβολίζει την πορεία του Ιησού προς το Σταυρό, όπου και θυσιάζεται << υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας >>. Η Μεγάλη Είσοδος πραγματοποιείται μετά τον Χερουβικό ύμνο και πριν την απαγγελία των Πληρωτικών. Η Μεγάλη Είσοδος είναι από τις πιό επίσημες και ιερές στιγμές της θείας Λειτουργίας. Ο ιερεύς << σεμνώς ως έξεστι και κοσμίως >> μεταφέρει τα τίμια δώρα από την Αγία Πρόθεση στην Αγία Τράπεζα, γιατί η Είσοδος αυτή συμβολίζει την τελευταία φανέρωση του Χριστού στο λαό όταν πήγαινε από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα γιά το << εκούσιον πάθος >>. << Την από Βηθανίας προς Ιερουσαλήμ δηλοί του Κυρίου εισέλευσιν >>όπως ερμηνεύει ένας βυζαντινός συγγραφέας τη Μεγάλη Είσοδο. Η << Μεγάλη Είσοδος >> λέγεται στη γλώσσα του λαού << Άγια >> και με τον χαρακτηρισμό αυτό την ξεχωρίζει από τη << Μικρά Είσοδο >>.

Υπακοή

Συνοπτικό τροπάριο που το περιεχόμενό του είναι εγκωμιαστικό, δοξολογικό και περιγραφικό. Ψαλλόταν στην αρχή ολόκληρο από τον χορό των ιεροψαλτών και στη συνέχεια ο διάκονος ή ο αναγνώστης απήγγελε ψαλμικούς στίχους και ο λαός ή ο χορός έψαλλε το ακροτελεύτιο του τροπαρίου. Στο τέλος των ψαλμικών στίχων ο χορός επανελάμβανε ολόκληρο το τροπάριο. Με τον τρόπο αυτό ψάλλουμε σήμερα τα τροπάρια << Λαθών ετέχθης υπό το σπήλαιον... >> και <<Επεφάνης εν τω κόσμω... >> στους Εσπερινούς των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Την Υπακοή σ'ημερα την απαγγέλλουμε στον Όρθρο της Κυριακής και στις Δεσποτικές και Θεομητορικές γιορτές. Την Κυριακή διαβάζεται πριν τους Αναβαθμούς, ενώ στις Δεσποτικές και Θεομητορικές γιορτές πριν από τα Καθίσματα της Γ' ωδής. Επίσης απαγγέλλεται στο Μικρό Απόσειπνο του Σαββάτου. 

Εγκώμια

Ωραιότατοι, εκκλησιαστικοί ύμνοι, που ψάλλονται σε τρεις στάσεις κατά τη διάρκεια του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου ( Επιτάφιοι ύμνοι, Επιτάφιοι θρήνοι ). Όμοια Εγκώμια ψάλλονται στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στις μνήμες αγίων, κατ' απομίμηση των Εγκωμίων της ταφής του Ιησού Χριστού. Προ των τροπαρίων των Εγκωμίων του Ιησού Χριστού στον Όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου προτάσσονται οι στίχοι του Αμώμου, δηλ. του 118ου ψαλμού.