ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α'

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε'

Στίχ. 1-11. Η δευτέρα παρουσία του Κυρίου άγνωστον πότε θα γίνη. 
Οι Χριστιανοί πρέπει να είναι πάντοτε άγρυπνοι. 

Περί δε των χρόνων και των καιρών, αδελφοί, ου χρείαν έχετε υμίν γράφεσθαι 
2 αυτοί γαρ ακριβώς οίδατε ότι η ημέρα Κυρίου ως κλέπτης εν νυκτί ούτως έρχεται. 
3 όταν γαρ λέγωσιν, ειρήνη και ασφάλεια, τότε αιφνίδιος αυτοίς εφίσταται όλεθρος, ώσπερ η ωδίν τη εν γαστρί εχούση, και ου μη εκφύγωσιν. 
4 υμείς δε, αδελφοί, ουκ εστέ εν σκότει, ίνα η ημέρα υμάς ως κλέπτης καταλάβη 
5 πάντες υμείς υιοί φωτός εστε και υιοί ημέρας. ουκ εσμέν νυκτός ουδέ σκότους. 
6 Άρα ουν μη καθεύδωμεν ως και οι ποιποί, αλλά γρηγορώμεν και νήφωμεν. 
7 οι γαρ καθεύδοντες νυκτός καθεύδουσι, και οι μεθυσκόμενοι νυκτός μεθύουσιν 
8 ημείς δε ημέρας όντες νήφωμεν, ενδυσάμενοι θώρακα πίστεως και αγάπης και περικεφαλαίαν ελπίδα σωτηρίας 
9 ότι ουκ έθετο ημάς ο Θεός εις οργήν, αλλ' εις περιποίησιν σωτηρίας διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, 
10 του αποθανόντος υπέρ ημών, ίνα είτε γρηγορώμεν είτε καθεύδωμεν άμα συν αυτώ ζήσωμεν. 
11 Διό παρακαλείτε αλλήλους και οικοδομείτε εις τον ένα, καθώς και ποιείτε. 

Στίχ. 12-16. Υποχρεώσεις τας οποίας επιβάλλει η χριστιανική αγάπη. 

12 Ερωτώμεν δε υμάς, αδελφοί, ειδέναι τους κοπιώντας εν υμίν και προϊσταμένους υμών εν Κυρίω και νουθετούντας υμάς, 
13 και ηγείσθαι αυτούς υπερεκπερισσού εν αγάπη διά το έργον αυτών. ειρηνεύετε εν εαυτοίς. 
14 Παρακαλούμεν δε υμάς, αδελφοί, νουθετείτε τους ατάκτους, παραμυθείσθε τους ολιγοψύχους, αντέχεσθε των ασθενών, μακροθυμείτε προς πάντας. 
15 οράτε μη τις κακόν αντί κακού τινι αποδώ, αλλά πάντοτε το αγαθόν διώκετε και εις αλλήλους και εις πάντας. 
16 Πάντοτε χαίρετε, 

Στίχ. 17-22. Άλλαι χριστιανικαί υποχρεώσεις. 

17 αδιαλείπτως προσεύχεσθε, 
18 εν παντί ευχαριστείτε τούτο γαρ θέλημα Θεού εν Χριστώ Ιησού εις υμάς. 
19 το Πνεύμα μη σβέννυτε, 
20 προφητείας μη εξουθενείτε. 
21 πάντα δε δοκιμάζετε, το καλόν κατέχετε 
22 από παντός είδους πονηρού απέχεσθε. 

Στίχ. 23-28. Ευχαί και παραγγελίαι. 

23 Αυτός δε ο Θεός της ειρήνης αγιάσαι υμάς ολοτελείς, και ολόκληρον υμών το πνεύμα και η ψυχή και το σώμα αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού τηρηθείη. 
24 πιστός ο καλών υμάς, ος και ποιήσει. 
25 Αδελφοί, προσεύχεσθε περί ημών. 
26 Ασπάσασθε τους αδελφούς πάντας εν φιλήματι αγίω. 
27 Ορκίζω υμάς τον Κύριον αναγνωσθήναι την επιστολήν πάσι τοις αγίοις αδελφοίς. 
28 Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μεθ' υμών αμήν.

ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α'

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' 

Στίχ. 1-8. Προτροπαί ίνα έχουν αγνά ήθη.

Το λοιπόν ουν, αδελφοί, ερωτώμεν υμάς και παρακαλούμεν εν Κυρίω Ιησού, καθώς παρελάβετε παρ' ημών το πως δει υμάς περιπατείν και αρέσκειν Θεώ, ίνα περισσεύητε μάλλον 
2 οίδατε γαρ τίνας παραγγελίας εδώκαμεν υμίν διά του Κυρίου Ιησού. 
3 Τούτο γαρ εστι θέλημα του Θεού, ο αγιασμός υμών, απέχεσθαι υμάς από της πορνείας, 
4 ειδέναι έκαστον υμών το εαυτού σκεύος κτάσθαι εν αγιασμώ και τιμή, 
5 μη εν πάθει επιθυμίας καθάπερ και τα έθνη τα μη ειδότα τον Θεόν, 
6 το μη υπερβαίνειν και πλεονεκτείν εν τω πράγματι τον αδελφόν αυτού, διότι έκδικος ο Κύριος περί πάντων τούτων, καθώς και προείπομεν υμίν και διεμαρτυράμεθα. 
7 ου γαρ εκάλεσεν ημάς ο Θεός επί ακαθαρσία, αλλ' εν αγιασμώ. 
8 τοιγαρούν ο αθετών ουκ άνθρωπον αθετεί, αλλά τον Θεόν τον και δόντα τοΠνεύμα αυτού το Άγιον εις υμάς. 

Στίχ. 9-12. Φιλάδελφοι και εργατικοί. 

9 Περί δε της φιλαδελφίας ου χρείαν έχετε γράφειν υμίν αυτοί γαρ υμείς θεοδίδακτοί εστε εις το αγαπάν αλλήλους 
10 και γαρ ποιείτε αυτό εις πάντας τους αδελφούς τους εν όλη τη Μακεδονία. παρακαλούμεν δε υμάς, αδελφοί, περισσεύειν μάλλον 
11 και φιλοτιμείσθαι ησυχάζειν και πράσσειν τα ίδια και εργάζεσθαι ταις ιδίαις χερσίν υμών, καθώς υμίν παρηγγείλαμεν, 
12 ίνα περιπατήτε ευσχημόνως προς τους έξω και μηδενός χρείαν έχητε. 

Στίχ. 13-18. Μα μη ταράσσωνται περί της αναστάσεως των νεκρών. 

13 Ου θέλομεν δε υμάς αγνοείν, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. 
14 ει γαρ πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού άξει συν αυτώ. 
15 τούτο γαρ υμίν λέγομεν εν λόγω Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι εις την παρουσίαν του Κυρίου ου μη φθάσωμεν τους κοιμηθέντας 
16 ότι αυτός ο Κύριος εν κελεύσματι, εν φωνή αρχαγγέλου και εν σάλπιγγι Θεού καταβήσεται απ' ουρανού, και οι νεκροί εν Χριστώ αναστήσονται πρώτον, 
17 έπειτα ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι άμα συν αυτοίς αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις αέρα, και ούτω πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα. 
18 Ώστε παρακαλείτε αλλήλους εν τοις λόγοις τούτοις.

Προσόμοιον

Ονομάζεται το τροπάριο εκείνο που έχει δικό του ρυθμό και μέλος. Είναι το Αυτόμελο. Πάνω από κάθε Προσόμοιο αναγράφεται ο ήχος και η αρχή του Αυτομέλου. Αυτό λέγεται Πρόλογος και χρησιμεύει ως οδηγός γιά τα τροπάρια που θα ακολουθήσουν. Τα τροπάρια αυτά ( Προσόμοια ) έχουν το ίδιο μέλος, τον ίδιο ρυθμό και τις ίδιες συλλαβές με το Αυτόμελο, που σημειώνεται στον Πρόλογο.

Μεγάλη Είσοδος

Ονομάζεται έτσι η μεταφορά των Τιμίων δώρων από την Αγία Πρόθεση στην Αγία Τράπεζα γιά την αναίμακτη θυσία. Η Είσοδος γίνεται με κατάνυξη και με κάθε μεγαλοπρέπεια και συμβολίζει την πορεία του Ιησού προς το Σταυρό, όπου και θυσιάζεται << υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας >>. Η Μεγάλη Είσοδος πραγματοποιείται μετά τον Χερουβικό ύμνο και πριν την απαγγελία των Πληρωτικών. Η Μεγάλη Είσοδος είναι από τις πιό επίσημες και ιερές στιγμές της θείας Λειτουργίας. Ο ιερεύς << σεμνώς ως έξεστι και κοσμίως >> μεταφέρει τα τίμια δώρα από την Αγία Πρόθεση στην Αγία Τράπεζα, γιατί η Είσοδος αυτή συμβολίζει την τελευταία φανέρωση του Χριστού στο λαό όταν πήγαινε από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα γιά το << εκούσιον πάθος >>. << Την από Βηθανίας προς Ιερουσαλήμ δηλοί του Κυρίου εισέλευσιν >>όπως ερμηνεύει ένας βυζαντινός συγγραφέας τη Μεγάλη Είσοδο. Η << Μεγάλη Είσοδος >> λέγεται στη γλώσσα του λαού << Άγια >> και με τον χαρακτηρισμό αυτό την ξεχωρίζει από τη << Μικρά Είσοδο >>.

Υπακοή

Συνοπτικό τροπάριο που το περιεχόμενό του είναι εγκωμιαστικό, δοξολογικό και περιγραφικό. Ψαλλόταν στην αρχή ολόκληρο από τον χορό των ιεροψαλτών και στη συνέχεια ο διάκονος ή ο αναγνώστης απήγγελε ψαλμικούς στίχους και ο λαός ή ο χορός έψαλλε το ακροτελεύτιο του τροπαρίου. Στο τέλος των ψαλμικών στίχων ο χορός επανελάμβανε ολόκληρο το τροπάριο. Με τον τρόπο αυτό ψάλλουμε σήμερα τα τροπάρια << Λαθών ετέχθης υπό το σπήλαιον... >> και <<Επεφάνης εν τω κόσμω... >> στους Εσπερινούς των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Την Υπακοή σ'ημερα την απαγγέλλουμε στον Όρθρο της Κυριακής και στις Δεσποτικές και Θεομητορικές γιορτές. Την Κυριακή διαβάζεται πριν τους Αναβαθμούς, ενώ στις Δεσποτικές και Θεομητορικές γιορτές πριν από τα Καθίσματα της Γ' ωδής. Επίσης απαγγέλλεται στο Μικρό Απόσειπνο του Σαββάτου.