ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α'

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'

Στίχ. 1-7. Τα προσόντα των επισκόπων.

Πιστός ο λόγος ει τις επισκοπής ορέγεται, καλού έργου επιθυμεί. 
2 δει ουν τον επίσκοπον ανεπίληπτον είναι, μιάς γυναικός άνδρα, νηφάλιον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν, 
3 μη πάροινον, μη πλήκτην, μη αισχροκερδή, αλλ' επιεική, άμαχον, αφιλάργυρον, 
4 του ιδίου οίκου καλώς προϊστάμενον, τέκνα έχοντα εν υποταγή μετά πάσης σεμνότητος 
5 ει δε τις του ιδίου οίκου προστήναι ουκ οίδε, πως εκκλησίας Θεού επιμελήσεται; 
6 μη νεόφυτον, ίνα μη τυφωθείς εις κρίμα εμπέση του διαβόλου. 
7 δει δε αυτόν και μαρτυρίαν καλήν έχειν από των έξωθεν, ίνα μη εις ονειδισμόν εμπέση και παγίδα του διαβόλου. 

Στίχ. 8-13. Τα προσόντα των διακόνων και των διακονισσών. 

8 Διακόνους ωσαύτως σεμνούς, μη διλόγους, μη οίνω πολλώ προσέχοντας, μη αισχροκερδείς, 
9 έχοντας το μυστήριον της πίστεως εν καθαρά συνειδήσει. 
10 και ούτοι δε δοκιμαζέσθωσαν πρώτον, είτα διακονείτωσαν ανέγκλητοι όντες. 
11 γυναίκας ωσαύτως σεμνάς, μη διαβόλους, νηφαλίους, πιστάς εν πάσι. 
12 διάκονοι έστωσαν μιάς γυναικός άνδρες, τέκνων καλώς προϊστάμενοι και των ιδίων οίκων. 
13 οι γαρ καλώς διακονήσαντες βαθμόν εαυτοίς καλόν περιποιούνται και πολλήν παρρησίαν εν πίστει τη εν Χριστώ Ιησού. 

Στίχ. 14-16. Το μεγαλείον της Εκκλησίας, το οποίον καλούνται 
                    να υπηρετήσουν οι λειτουργοί της. 

14 Ταύτά σοι γράφω ελπίζων ελθείν προς σε τάχιον 
15 εάν δε βραδύνω, ίνα ειδής πως δει εν οίκω Θεού αναστρέφεσθαι, ήτις εστίν εκκλησία Θεού ζώντος, στύλος και εδραίωμα της αληθείας. 
16 και ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη. 

Χορός

Ομάδα ανθρώπων, που γνωρίζουν την εκκλησιαστική, βυζαντινή μουσική και ψάλλουν τους εκκλησιαστικούς ύμνους στους ναούς. Χορός επίσης ονομάζεται ο χώρος που στέκονται οι ιεροψάλτες. Είναι το ψαλτήριον, το αναλόγιον.

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α'

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' 

Στίχ. 1-10. Οδηγίαι διά την προσευχήν.

Παρακαλώ ουν πρώτον πάντων ποιείσθαι δεήσεις, προσευχάς, εντεύξεις, ευχαριστίας, υπέρ πάντων ανθρώπων, 
2 υπέρ βασιλέων και πάντων των εν υπεροχή όντων, ίνα ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι. 
3 τούτο γαρ καλόν και απόδεκτον ενώπιον του σωτήρος ημών Θεού, 
4 ος πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν. 
5 εις γαρ Θεός, εις και μεσίτης Θεού και ανθρώπων, άνθρωπος Χριστός Ιησούς, 
6 ο δους εαυτόν αντίλυτρον υπέρ πάντων, το μαρτύριον καιροίς ιδίοις, 
7 εις ο ετέθην εγώ κήρυξ και απόστολος, - αλήθειαν λέγω εν Χριστώ, ου ψεύδομαι, - διδάσκαλος εθνών εν πίστει και αληθεία. 
8 Βούλομαι ουν προσεύχεσθαι τους ανδράς εν παντί τόπω, επαίροντας οσίους χείρας χωρίς οργής και διαλογισμού. 
9 ωσαύτως και τας γυναίκας εν καταστολή κοσμίω, μετά αιδούς και σωφροσύνης κοσμείν εαυτάς, μη εν πλέγμασιν ή χρυσώ ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί, 
10 αλλ' ο πρέπει γυναιξίν επαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι' έργων αγαθών.  

Στίχ. 11-15. Απαγορεύει εις τας γυναίκας να ομιλούν εις τας δημοσίας συναθροίσεις των πιστών. 

11 Γυνή εν ησυχία μανθανέτω εν πάση υποταγή 
12 γυναικί δε διδάσκειν ουκ επιτρέπω, ουδέ αυθεντείν ανδρός, αλλ' είναι εν ησυχία. 
13 Αδάμ γαρ πρώτος επλάσθη, είτα Εύα 
14 και Αδάμ ουκ ηπατήθη, η δε γυνή απατηθείσα εν παραβάσει γέγονε 
15 σωθήσεται δε διά της τεκνογονίας, εάν μείνωσιν εν πίστει και αγάπη και αγιασμώ μετά σωφροσύνης. 

Κατανυκτικά

Ύμνοι που ψάλλονται την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και προκαλούν κατάνυξη στους πιστούς και τους προτρέπουν στην άσκηση, την εγκράτεια και τη μετάνοια. Είναι οι ωραιότεροι ύμνοι της Εκκλησίας μας.

Εκτενής

Σειρά αιτημάτων, που απαγγέλλονται εμμελώς από τον ιερέα ή τον διάκονο μετά την είσοδο του Εσπερινού. Η Εκτενής στη θεία Λειτουργία διαβάζεται << χθαμαλή τη φωνή >> μετά την μικρή Είσοδο. Η Εκτενής αρχίζει με το << Είπωμεν πάντες... >> και τελειώνει με την εκφώνηση << Ότι ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις... >>.