Ιεροψάλτης

Αυτός που έχει οριστεί να ψάλλει τους ύμνους στην Εκκλησία. Υπάρχουν δύο Ιεροψάλτες ο Δεξιός που ονομάζεται και Δομέστικος και ο Αριστερός, που λέγεται και Λαμπαδάριος. 

Ευλογητάρια

Είναι μία σειρά από έξι τροπάρια, που ψάλλονται στην ακολουθία του Όρθρου. Ονομάστηκαν Ευλογητάρια γιατί αρχίζουν με το στίχο << Ευλογητός ει, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά Σου>>. Τα Ευλογητάρια είναι Αναστάσιμα και Νεκρώσιμα. Τα Αναστάσιμα ψάλλονται στον Όρθρο της Κυριακής, το Μεγάλο Σάββατο και το Σάββατο του Λαζάρου, ενώ τα Νεκρώσιμα στον Όρθρο του Σαββάτου, στην εξόδιο ακολουθία των πιστών και στα Μνημόσυνα. Υπάρχουν και δύο νεκρώσιμα τροπάρια γιά τους ιερείς. Τα Ευλογητάρια ψάλλονται με τον 118ο ψαλμό που ονομάζεται << Άμωμος >>

Χερουβικόν

Ύμνος που ψάλλεται στη θεία Λειτουργία πριν τη Μεγάλη Είσοδο. Ονομάστηκε έτσι γιατί αρχίζει με τη φράση << Οι τα Χερουβείμ μυστικώς εικονίζοντες...>>. Την Μεγάλη Πέμπτη αντί του Χερουβικού ψάλλεται το << Του Δείπνου Σου του Μυστικού...>> ενώ το Μέγα Σάββατο το <<Σιγησάτω πάσα σάρξ...>>.

Κανονάρχης

Εκκλησιαστικό αξίωμα κυρίως στα μοναστήρια. Είναι αυτός που απαγγέλλει εμμελώς τους εκκλησιαστικούς ύμνους. Η υπαγόρευση των εκκλησιαστικών ύμνων από τον Κανονάρχη λέγεται Κανονάρχισμα. Ο Κανονάρχης λέγεται και Καλονάρχος και το Κανονάρχισμα Καλονάρχημα. 

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄

Στίχ. 1-4. Οι αρχιερείς των Ιουδαίων και αι θυσίαι των.

Πας γαρ αρχιερεύς εξ ανθρώπων λαμβανόμενος υπέρ ανθρώπων καθίσταται τα προς τον Θεόν, ίνα προσφέρη δώρα τε και θυσίας υπέρ αμαρτιών,

2 μετριοπαθείν δυνάμενος τοις αγνοούσι και πλανωμένοις, επεί και αυτός περίκειται ασθένειαν

3 και διά ταύτην οφείλει, καθώς περί του λαού, ούτω και περί εαυτού προσφέρειν υπέρ αμαρτιών.

4 και ουχ εαυτώ τις λαμβάνει την τιμήν, αλλά καλούμενος υπό του Θεού, καθάπερ και Ααρών.

Στίχ. 5-14. Η Αρχιερωσύνη του Χριστού.

5 ούτω και ο Χριστός ουχ εαυτόν εδόξασε γενηθήναι αρχιερέα, αλλ’ ο λαλήσας προς αυτόν υιός μου ει συ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε

6 καθώς και εν ετέρω λέγει  συ ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ.

7 ος εν ταις ημέραις της σαρκός αυτού δεήσεις τε και ικετηρίας προς τον δυνάμενον σώζειν αυτόν εκ θανάτου μετά κραυγής ισχυράς και δακρύων προσενέγκας, και εισακουσθείς από της ευλαβείας,

8 καίπερ ων υιός, έμαθεν αφ’ ων έπαθε την υπακοήν,

9 και τελειωθείς εγένετο τοις υπακούουσιν αυτώ πάσιν αίτιος σωτηρίας αιωνίου,

10 προσαγορευθείς υπό του Θεού αρχιερεύς κατά την τάξιν Μελχισεδέκ.

11 Περί ου πολύς ημίν ο λόγος και δυσερμήνευτος λέγειν, επεί νωθροί γεγόνατε ταις ακοαίς.

12 και γαρ οφείλοντες είναι διδάσκαλοι διά τον χρόνον, πάλιν χρείαν έχετε του διδάσκειν υμάς τίνα τα στοιχεία της αρχής των λογίων του Θεού, και γεγόνατε χρείαν έχοντες γάλακτος και ου στερεάς τροφής.

13 πας γαρ ο μετέχων γάλακτος άπειρος λόγου δικαιοσύνης νήπιος γαρ εστι

14 τελείων δε εστιν η στερεά τροφή, των διά την έξιν τα αισθητήρια γεγυμνασμένα εχόντων προς διάκρισιν καλού τε και κακού.